شاید برای اولین بار پس از انقلاب است(مطمئن نیستم) که یک حزب سیاسی داخل کشور به صورت علنی و شفاف خواستار لغو حجاب اجباری و آزادی زنان در انتخاب پوشش شده است(یادم است در انتخابات ریاست جمهوری قبل، مشارکتی ها و معین از "آزادی پوشش" حرف می زدند و اسمی از "حجاب اجباری" نمی آوردند و در واقع رندانه و با زیرکی هم می خواستند نظر زنان را جلب کنند و هم آتو دست حکومت ندهند).

 در این بیانیه چهل صفحه ای با نام "رفع تبعیض در همه جا، از همه کس" که به مناسبت انتخابات پیش رو منتشر شده اهداف و برنامه های این شورا در مورد زنان به صورت خلاصه این است:

"تشكيل وزارتخانه‌ زنان (همانند برخي كشورهاي مسلمان) و متمركز شدن كليه امور زنان در اين وزارتخانه - انتخاب زنان صاحب صلاحيت به وزارت براي تجلي و تقويت توان‌مندي‌هاي زنان  -  ضمن توجه به اعتقادي بودن حجاب؛ لغو حكومتي و اجباري بودن حجاب و شكل خاصي از پوشش، مانند تمامي كشورهاي اسلامي (تبديل به قانون كردن نظريه آيت‌الله طالقاني كه در آن زمان مورد تأييد آيت‌الله خميني نيز قرار گرفته است) - ارائه لوايح مختلف براي رفع تبعيض عليه زنان - ارائه لايحه براي لغو قانوني مجازات سنگسار (زنان و مردان). و..."

 

گفت‌وگوی رادیو زمانه با دکتر حبیب‏الله پیمان، عضو شورای مرکزی «شورای فعالان ملی مذهبی» درباره بیانیه انتخاباتی «شورای ملی مذهبی»

بسیاری از شخصیتهای ملی مذهبی، به خصوص در اوایل انقلاب، از حجاب اجباری دفاع کرده یا در مقابل آن سکوت کردند. سخنان طالقانی هم به این مضمون بود که حجاب فقط در ادارات دولتی اجباری باشد و البته در انتهای صحبتش هم گفته بود"حالا یک پارچه ای هم روی سرشان بیاندازند طوری نمی شود". به هر حال این تغییر تفکر در آنها جای خوشحالی دارد. متن کامل بیانیه را جایی پیدا نکردم ولی خوب بود به آن سوابق قبلی اشاره و صراحتن نقد می شد.